Początki theatronu. Starożytny teatr wywodzi się od religijnych świąt, które odbywały się ku czci Dionizosa. To bóstwo to opiekun bujnej winorośli oraz wina. Święta te celebrowano w miastach, których wystawiano sztuki sztuki teatralne. Ludzie traktowali te święto jako najważniejsze w roku dlatego występy teatralne musiały być dostępne dla tysięcy ludzi. Na początku występy organizowano na placu, który usytuowany był u stóp wzgórza. Plac ten nazywano orchestrą. Na środku placu umieszczano thymele. Na początku orchestra przypominała kształtem prostokąt, elipsą lub koło. Ostatecznie na kształt placu wybrano koło. Na placu występowali aktorzy i chóry. Widownia zasiadała na wzgórzu, dzięki temu miała dobrą widoczność na plac. Początkowo widzowie siadali na ziemi, później dopiero na ławkach z drewna.
Sztuki teatralne w Atenach były wystawiane również w agorze. Było to miejsce, w którym gromadzili sie mieszkańcy miasta. Przedstawienia były prezentowane na drewnianych konstrukcjach. W 490 roku p.n.e. konstrukcja zawaliła się pod naporem ludzi. Zginęło wówczas wiele osób. Tragedia ta prawdopodobnie wpłynęła na decyzję przeniesienia przedstawień niedaleko świątyni Dionizosa, na południowe zbocze Akropolis, na południowe zbocze Akropolis. Na scenie zaczęło przybywać aktorów i dekoracji to skłoniło twórców do zbudowania budynku, w którym aktorzy mogliby zmieniać swoje stroje oraz maski. Budynek wzniesiono w 465 roku p.n.e. Przylegał do orchestry, nazywano go skene, a za autora pomysłu uznaje się Ajschylosa. Około 425 roku p.n.e. rozpoczęto budowę teatru z kamienia, a zakończono go w ok. 338 roku p.n.e. Teatr ten mógł pomieścić 17000 widzów, jednak teoretycznie przypuszcza się, że może pomieścić nawet do 30000 tysięcy osób.
Najlepiej zachowanym greckim teatrem, jest teatr wybudowany w 330 roku p.n.e. w Epidauros. Teatr grecki stał się wzorem dla teatru rzymskiego.