Teatr rzymski- ma wiele wspólnych cech z teatrem greckim. Budowla teatru rzymskiego była również podobna jednak istniały też znaczne różnice. Teatr składał się ze sceny, widowni oraz scenicznego budynku (skene). Teatry rzymskie kryte były dachem wykonanym z płóciennej osłony, który chronił przed słońcem. Rzymskie teatry w przeciwieństwie do greckich były budowane najczęściej na płaskim i dlatego widownia była ukształtowana inaczej. Widownia była w kształcie półkola w pisanego w czworobok. W narożach umieszczono klatki schodowe (wejścia na widownię). Widownia była również podzielona przejściami poziomymi na sektory pionowe oraz poziome. Nowością w teatrze rzymskim były kurtyny, które opuszczało się w dół do specjalnego otworu oraz plakaty teatralne (programinata), które informowały o mających sie odbyć przedstawieniach.
Najstaraszym teatrem, który został odkryty na terenie starożytnego Rzymu jest Teatr Wielki w Pompejach. Został wybudowany około 80 roku p.n.e. Teatr ten pomieścić mógł około 15 000 ludzi. Pierwszy teatr drewniany w Rzymie powstał dopiero w 58 r. p.n.e. Dopiero 3 lata później na Polu Marsowym wybudowano teatr z kamienia.
W starożytnym Rzymie odbywało się kilka charakterystycznych odmian sztuk:
- Mim- najczęściej improwizowana, krótka scena z życia,
- Pantomima- nieme sceny, w których aktorzy posługiwali się jedynie ruchem oraz gestm,
- Fabula atellana- ludowa italska farsa. Aktorzy zakładali maski charakterystyczne dla danej postaci,
- Fabula palliata- komediowa sztuka. Najczęściej były to drwiny z Greków,
- Fabula togata- komediowa sztuka. Rzymianie w tej sztuce naśmiewają się sami z siebie,
- Fabula cothurnata- tragedia w stylu greckim,
- Fabula praetexta- tragedia o charakterze rzymskim.