Inka Dowlasz studiowała psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studia ukończyła w 1975 r. Studiowała również w Krakowie reżyserię dramatu, studia te ukończyła w 1985 r. Na początku lat 90. zaczęła pisać teatralne oraz telewizyjne scenariusze. Powodem napisania przez I. Dowlasz pierwszych dramatycznych utworów "Idź się leczyć!" oraz "Toksyczni rodzice", było brak możliwości realizacji "Sonaty jesiennej". Jest to jeden z rodzinnych dramatów Ingmara Bergmana. Odmowa Bergmana spowodowała, że Dowlasz napisała i wystawiła własną sztukę.
W roku 1995 miała miejsce prapremiera "Toksycznych rodziców". Spektakl ten przez 4 sezony nie schodził z afisza. Obywało się w tym czasie wiele warsztatów improwizacji i spotkań z publicznością dzięki, którym autorka umocniła się w przekonaniu, że rozmowa jest najlepszym sposobem rozwiązywania problemów. Umocniła swoje przekonanie o to, że do rozmowy warto użyć języka teatru oraz o to, że można się z niej wiele nauczyć.
Inka Dowlasz podjęła prace w 1998 roku w Teatrze Ludowym. Przygotowała tam kolejny swój spektakl zatytułowany "Bici biją", następnie był "Odlot", "Sytuacja bez wyjścia" (premiera 2003 rok), "Wakacje w Holandii" (2006 rok) i adaptacja twórcza "Tajemnicy Bożego Narodzenia" scenariusz własny napisany na podstawie książki Josteina Gaardera. Od 2000 r. Dowlasz prowadzi w rocznym teatrze Studium Terapii poprzez sztukę oraz prowadzi blok zajęć z improwizacji.
Historie, które opowiada Inka Dowlasz stanowią rodzaj mostu między odbiorcą a nią samą. Celem jej jest przeprowadzenie interwencji terapeutycznej.
"Wakacje w Holandii" jest to jedno z najnowszych jej dokonań. W spektaklu tym przedstawiła kilka ważnych tematów, np. temat inicjacji seksualnej homoseksualnej oraz traumatycznych doświadczeń związanych z rodziną, partnerami itp.
Inspiracją dla autorki często bywa samo życie. Pewna tragedia stała się inspiracją do napisania "Felicji złodziejki". Później powstał scenariusz "Tajemnicy Bożego Narodzenia", następnie "Sytuacji bez wyjścia", "Sekrety Baronowej" (2006 rok)
Według Inki Dowlasz teatr powinien działać na nas, a nie na odwrót.